Eerste wedstrijd van het seizoen komt eraan
De afgelopen periode gaat het een beetje op en neer met mijn trainingen. Soms voel ik me heel goed en soms nog erg vermoeid. Het is nog lastig om een aantal weken achter elkaar goed te trainen. Het lopen gaat wel steeds beter. Het lopen voelde nog vaak wat onwennig de laatste maanden, maar inmiddels gaat dit goed. Ik heb ook totaal geen last meer van mijn voetblessure. Mijn eerste wedstrijd van het jaar wordt de stadstriathlon in Weert. Vanwege mijn nog altijd verminderde conditie doe ik niet mee aan de olympische of sprint triathlon , maar aan de team relay. Bij de team realy doe je een super korte triathlon. Voor deze wedstijd is dat 200m zwemmen, 5,8 km fietsen en 1 km lopen. Bij de finish tik je een teamgenoot aan die vervolgens ook een korte triathlon doet. Een team bestaat uit 4 deelnemers. Mijn teamgenoten komen uit triathlonvereniging Weert. Dit zijn Peter Rietjes, Frank Brouns en Luuk Cealers. Ik heb er veel zin in. De watertemperatuur is wel spannend. Ik ga zonder wetsuit in water van 16 graden Celsius zwemmen.
Trainingen lopen weer goed
Ik voel me sinds halverwege april, weer fit en fris. Het voelt als een opluchting. Ik ben nu weer meer aan het trainen. Ik ben alleen nog een beetje voorzichtig met mijn voet bij het lopen. Wedstrijden heb ik nog niet gepland. Eind mei zijn mijn examens. Daardoor heb ik het druk, waardoor ik niet helemaal zoveel kan trainen als ik zou willen. Misschien is dit wel niet zo erg, want dan ga ik in ieder geval niet snel teveel doen. Ik heb helaas moeten toekijken bij het EK duathlon in Horst afgelopen 29 april, maar dit heeft me veel energie en motivatie gegeven. Het was een mooie wedstrijd. Voor zulke dagen doe je het allemaal.
Seizoensstart 2012 gemist
Ik heb al veel te lang geen bericht meer op deze site gezet. Dit heeft er mee te maken dat het niet zo goed gaat met mijn conditie. Ik voel me al een aantal maanden niet fit genoeg om goed te kunnen trainen. De eerste wedstrijden van het seizoen heb ik helaas moeten laten schieten. Ik vind het vooral jammer dat ik niet kan deelnemen aan de Franse Grand Prix duathlons en aan het EK sprintduathlon dat op 29 april plaatsvindt in Horst. Een mogelijke verklaring voor mijn langdurige vermoeidheid is overtraining. Ik heb afgelopen zomer waarschijnlijk te goed mijn best gedaan om goed te presteren op het NK en WK , terwijl ik met toen ook al minder voelde. Voorlopig doe ik het dus rustig aan met trainen. Pas als ik me een aantal weken goed voel ga ik weer aan wedstrijden denken.
Koppelcross Weert 29-10-2011
De koppelcross in Weert is een unieke wedstrijd. De wedstrijd tussen teams van één loper en één fietser. De loper loopt 6 keer 1.5 km en de fietser fietst 6 keer 2.5km door het bos. De loper begint en tikt na 1.5 km lopen de fietser aan die na zijn fietsrondje de loper weer aantikt. Ik deed niet zoals de afgelopen 2 jaren aan de individuele wedstrijd mee, omdat ik nog altijd voorzichtig ben met hardlopen vanwege mijn voetblessure. Fietsen bij de koppelcross was een mooi alternatief. Bij deze thuiswedstrijd deden zeer veel bekenden mee waaronder mijn trainer Koen de Haan. Hij had een mooie omschrijving van de koppelcross; ‘’De belangrijkste onbelangrijke wedstrijd van het jaar’’. Mijn teamgenoot was Terrence Olaria. Ik ken hem van de trainingen die ik in Eindhoven doe. Hij studeert daar. Terrence is een goede loper. Vooraf schatte ik onze kansen vrij hoog in. Er waren slechts twee koppels die vooraf te sterk leken. Dit waren de koppels Michel Cos/Ivan Peeters en Joost Redemaekers/Frank Nak. Dat laatste koppel was gebrand op de overwinning nadat de fietser vorig jaar vlak voor de finish de koppositie moest afstaan door een gebroken ketting. Na de start van de lopers stond ik met alle andere fietsers in spanning af te wachten wie als eerste het bos uit gerend kwam. Op kop liepen Nederlands beloften kampioen duathlon Alexander Picard met Joost Rademakers. Daarachter liep Sanders Stijvers met Michel Cos en daarachter Terrence. Van Alexander wist ik dat hij een mindere fietser had en Sander Stijvers deed mee bij de mix-koppels. Zijn fietsster was Alshley Stienen. Eigenlijk begon ik dus in 3e positie. Ashley en de minder fietser van Alexander haalde ik al snel in. Het gat tot de eerste 2 koppels werd wel groter. Zoals verwacht waren de ervaren mountainbikers van de eerste twee koppels een maatje te sterk voor mij. Na de tweede wissel was het al duidelijk dat het gat tot nummer 1 en 2 te groot was om in te halen. Achter ons bleven de verschillen kleiner. Halverwege ontstond er strijd met het koppel van Koen. Koen had toen een snellere run dan Terrence. Mijn fietsronde was ook iets langzamer, omdat ik stil viel op een stuk losse zand. Het verschil werd toen heel klein. Uiteindelijk lukte het om de concurrentie af te schudden en werden we met een ruime marge 3e in 1.09.50. Joost Rademaekers en Frank Nak maakte het ongelukkig verlies van vorig jaar goed en wonnen de koppelcross in een nieuw parcoursrecord van 1.05.14.
Ik heb deze week 3 keer rustig gelopen na een rustperiode van ruim 3 weken. Dit ging goed. Ik heb nog een afspraak bij de osteopaat voor mijn voet. Deze zou mijn wellicht ook kunnen helpen met mijn darmklachten die maar niet over lijken te gaan. Ik heb daarvoor al meerdere testen ondergaan. Ik voel me door mijn voet en mijn darmen nog niet 100% fit. Ik train daarom voorlopig op halve kracht. Waarschijnlijk wordt mijn volgende wedstrijd de Mescherbergloop op 11 december.
WK duathlon Gijon 24-9-2011
Eindelijk heb ik even tijd om mijn verhaal over het WK kwijt te kunnen. Het is helaas niet gelukt om snel na de wedstrijd een verslagje te schrijven, omdat ik veel schoolwerk in te halen heb. Op de woensdag voor het WK ben ik met de rest van de Nederlandse deelnemers naar Gijon vertrokken. De ploeg bestond naast mezelf uit elite deelnemers Ruth van de Meijden, Stefanie Bouma, en Wouter Kegge en junior Jorik van Egdom. Thomas Bruins deed mee bij onder 23. Hij kwam via Londen naar het vliegveld Asturias. Wij volgen via Madrid. Onze vlucht naar Madrid had vertraging, waardoor we in Madrid het vliegveld over gerend hebben om de volgende vlucht te halen. Helaas was onze bagage niet zo snel. We moesten 2 uur wachten op de volgende vlucht. Daar zou onze bagage in zitten, maar er miste nog 3 fietsen. Gelukkig was mijn fiets wel aangekomen. Ik zou echt niet lekker slapen als ik wist dat mijn fiets nog onderweg was. Verder ging alles goed in de dagen voor de wedstrijd. Het verkennen van het parcours was erg leuk. Dit gebeurde gezamenlijk in een peloton met politie escorte, want een deel van het fietsrondje ging tegen het éénrichtingsverkeer in. De dag van de wedstrijd begon erg vroeg. Om half zeven moesten Jorik en ik al uit bed, omdat de start om 9.50 uur was. Om 8.30 arriveerde we bij start/finish. We konden toen nog net de start van de dames junioren zien die hetzelfde parcours aflegden als ons. Vijf minuten voor de start moesten alle deelnemers op volgorde van startnummer gaan staan voor het voorstellen van de atleten. Ik stond vrij vooraan met startnummer 3. Ik mocht hierdoor snel bij de startlijn plaatsnemen, waardoor ik een plekje vooraan had. Ik was goed weg na het startschot. We liepen wel dicht op elkaar. Ik had geen behoefte om vooraan te lopen. Na een kilometer ging het tempo omhoog. Ik zag voor me een klein gat vallen. Toen ik het dicht wilde lopen, voelde ik dat het een moeilijke wedstrijd ging worden. Mijn rechter voet, waarvan ik dacht dat die genezen was van een blessure, voelde niet lekker. Ik moest de kopgroep laten gaan. Ik liep de rest van de eerste run in een tweede groep van ongeveer 7 man. De wissel ging goed. Bij de eerste scherpe bocht in het fietsparcours was het nat en gleed ik onderuit. Ik moest even denken mijn val bij het NK waarvan ik nog schaafwonden had. Nu had ik links én rechts schaafwonden. Ik viel gelukkig niet hard, omdat ik heel langzaam door de bocht ging. Het lukte me om in 500 meter terug naar de groep te fietsen. De eerste van 4 rondes was er redelijk goede samenwerking in de groep. Na de eerste ronde waren en 2 valpartijen kort na elkaar, waardoor en gaten ontstonden. De samenwerking was toen weg. De Oostenrijker in onze groep probeerde steeds weg te komen. Ik sprong er één keer achteraan, maar we kwamen niet weg. Het sturen in de natte bochten ging slecht. Ik was bang om weer te vallen. Ik kwam na de Oostenrijker als tweede van de groep in de wisselzone. Toen ik mijn fiets af sprong voelde in direct pijn in mijn rechter voet. Ik kon niet hard rennen en vervolgens was ik ook nog met mijn schoenen aan het prutsen. Het lopen voelde heel slecht. Na 100m was ik de hele groep al kwijt. Ik heb gedacht aan uitstappen, maar ik besloot toch rustig door te lopen in de hoop dat de pijn weg zou gaan. Ik had ook nog een stuk of 8 deelnemers achter me. Ik merkte al snel dat het helemaal niet beter ging, maar ik het de wedstrijd toch uitgelopen. In finishte de 5km lopen, 21km fietsen en 2.5 km lopen als 25e van de 30 in 1.03.06. Dit was uiteraard zeer teleurstellend. Jorik deed het met een 13e plaats goed op zijn eerste internationale kampioenschap. Na mijn race moesten de vrouwen en later de mannen aan de bak. Bij de vrouwen deed Nederland voorin mee. Stefanie werd 4e en Ruth 7e. Bij de mannen was de race een slagveld. Vanaf de eerste kilometer werd de race hard gemaakt. Er waren veel uitvallers waaronder Wouter Kegge. Thomas Bruins eindigde onder anderen door kramp in de achterhoede. Het WK was mijn laatste wedstrijd als Junior. Volgend jaar zal ik als U23 bij de volwassenen moeten starten. De afstanden zijn dan 10-40-5. Het zal enorm moeilijk worden om me te plaatsen voor het EK en WK. Twee U23 die vorig jaar junior van mijn niveau waren moesten al vroeg in de wedstrijd uitstappen omdat ze gedubbeld werden.
NK duathlon Tilburg 24-09-2011
Vlak voor de start van de wedstrijd begon het te regenen. Met lopen had ik daar geen last van. Bij de start stond ik achter Jorik van Egdom. Die was snel weg. Na de eerste bocht liep ik in tweede positie. Ik bleef de eerste kilometer achter Jorik. We liepen snel weg van de rest van het veld. Alleen Leon Koch volgende en nam even later de kop over van Jorik. Dat verbaasde mij wel, want ik kende Leon niet. Het lopen ging na 2 km niet meer zo lekker. Ik moest mijn best doen om bij te blijven. Ik merkte dat ik wat looptrainingen gemist heb de afgelopen weken. Na 3.5km moest ik een gaatje laten op Jorik en Leon, maar ik had in de wissel maar 10 seconden achterstand. Het fietsparcours bestond uit 4 heen en weer rondjes met twee rotondes. Op de eerste rotonde, waar we driekwart rond moesten, zag ik Jorik staan naast zijn fiets. Toen ik precies op die plek onderuit ging, wist ik waarom. Door de regen was het spekglad op de rotondes. Na mijn val kon ik redelijk snel weer mijn fiets op. Ik voelde wel de schaafwond op mijn heup en hand. Na de val heb ik met het oog op het WK volgende week geen enkel risico genomen in de bochten. Jorik was een stukje bij me weg gefietst maar Leon haalde ik na 15 km in. Ik begon met 10 seconden voorsprong op hem te lopen, maar na een kilometer werd ik al door hem gelost. Ik kwam niet snel op gang de tweede run. Halverwege ging het wat beter, maar toen kon ik geen positie meer pakken of verliezen. Ik heb toen de wedstrijd uitgelopen zonder te forceren. In de stromende regen finishte ik als 3e overall. Omdat Jorik nog in de categorie H16 valt, ben ik 2e geworden bij de heren 18. Volgende week bij het WK zal het beter moeten. Ik hoop dat mijn heup dan goed hersteld is. Woensdag vertrek ik richting Gijon. De start is zaterdagmorgen om 9.50.
Link uitslag
Nog een maand…
Over een maand is de belangrijkste wedstrijd van het seizoen. Het WK duathlon in Gijon, Spanje. De voorbereiding daarop is tot nu toe niet zo voorspoedig verlopen. Na de duathlon in Alpe d’Huez heb ik de hele week pijn aan mijn voet gehad. Ik ben ermee naar de sportarts en de podotherapeut geweest. Mijn nieuwe loopschoenen bleken de blessure veroorzaakt te hebben. Ik heb 2 weken helemaal niet gelopen. Daarna ben ik heel voorzichtig begonnen met 20 tot 30 minuten op gras lopen op nieuwe schoenen met speciale zooltjes van de podotherapeut. Fietsen en zwemmen ging wel, dus ik heb veel gefietst. Vorige week is er opeens schot in de zaak gekomen na een bezoek aan de manueel therapeut. De blessure is nog niet helemaal weg, maar ik kan nu weer lekker een uur lopen met stukken harder dan duurlooptempo. De looptrainingen worden nu langzaam maar zeker langer en intensiever. Ook met fietsen probeer ik de komende weken om er wat meer snelheid in te krijgen. Door mijn trainingsachterstand met lopen heb ik het NK 10km hardlopen op 4 september in Tilburg afgezegd. Op 18 september is het NK duathlon en op 3 dagen later vertrek ik al richting Spanje. De start is van mijn serie op het WK is op 24 september al om 9.50 uur. Dat wordt vroeg opstaan. Op het WK heb ik, anders dan bij het EK, een teamgenoot. Jorik van Egdom doet ook mee. Hij is goed in vorm. Ik hoop dat we samen wat kunnen proberen tijdens het fietsen. Voor het NK is hij denk ik ook mijn grootste concurrent.
Duathlon Alpe d’Huez 24-07-2011
15 Juli ben ik vetrokken richting St. Laurent du Pont. Ik verbleef daar met een groep duathleten van de Nederlandse duathlon selectie. Er waren ook een aantal niet-selectie leden. Het is altijd prettig om kennis te maken met mensen met dezelfde hobby en interesses. Het weer zat niet mee in het begin van de week. We hebben een paar dagen niet gefietst en op de dagen dat we wel gingen fietsen kregen we er regelmatig met flinke regenbuien te maken. Ook eerste zonnige dag voelde heel somber aan, omdat er toen iemand van onze groep flink gevallen was in de afdaling. Dat was even grote paniek. Ik heb de val en de verwondingen gelukkig niet gezien. De gevolgen waren in ernstig genoeg voor een langdurig verblijf op de intensive care. Aan het eind van de week was het wel mogelijk om lekker in de zon te fietsen. De looptrainingen gingen slecht bij mij. Ik had steeds last van mijn rechter voet. Die voelde als een paar weken niet zo lekker met inlopen, maar nu had ik er echt last van. Zaterdag ben ik bij de Tour de France tijdrit in Grenoble geweest. Ik was al een paar keer eerder bij een tour etappe gaan kijken. Bij deze tijdrit leek het tourcircus nog groter. Het was mooi om een keer meegemaakt te hebben. Zondag was dan de Alpe d’Huez duathlon. Ik besloot ondanks mijn stijve voet toch mee te doen. Rustig rennen op duurlooptempo ging nog goed. De eerste run van 5 km voelde mijn voet niet echt goed, maar ik kon toch nog een redelijk tempo lopen. Ik vond het wel irritant dat ik sommige deelnemers voor moest laten terwijl ik die er normaal af loop. Na de wissel zat ik tot mijn verbazing toch in een redelijk goede positie. In de eerste paar kilometer van de klim naar Alpe d’Huez ging het slecht. Ik zat niet lekker op mijn fiets en werd door iedereen voorbij gereden. Het ging daarna steeds beter. Een aantal deelnemers kon ik weer terugpakken. Toen ik voor de wisselzone van mijn fiets stapte voelde het meteen verkeerd aan mijn voet. Ik heb een paar honderd meter gestrompeld en een paar meter gewandeld. Daarna lukte het weer om te rennen. Na 1uur en 31 minuten kwam ik als 50e overall en 4e junior over de finish. Het fietsen ging beter dan vorig jaar, maar door mijn voet heb ik heel veel tijd verloren met lopen. Ik ben inmiddels bij de huisarts geweest. Ik heb waarschijnlijk een overbelaste pees, omdat mijn voet heel smal en plat is. Met zooltjes zou het probleem waarschijnlijk verholpen kunnen worden. Ik hoop dat ik op tijd fit ben voor de belangrijke septembermaand met het NK en het WK duathlon. Ik heb me afgemeld voor de duathlon in Geel.
Triathlon Nuenen 3-7-2011
Zondag 3 juli was de triathlon in Nuenen. Dat is al enkele jaren het clubkampioenschap van TVWeert. Ik had in het begin van het jaar nog even het idee om in Nuenen mijn debuut te maken op de kwart triathlon, maar door vermoeidheid van de vele wedstrijden in het voorseizoen heb ik besloten om dat niet te doen. Volgend jaar wil ik wel een poging wagen om clubkampioen te worden. Ik werd wel door mijn trainer Koen de Haan gevraagd om te fietsen voor een trio-team op de achtste triathlon. Koen ging lopen en ‘Big Man’ Terence Olaria was onze zwemmer. Het was de eerste keer dat ik met een trio-team een triathlon deed. Terrence kwam zoals verwacht met een ruime voorsprong uit het water. Toen was het mijn beurt om 23.3 km (een aanloopstuk en 3 rondes) gas te geven. Het ging redelijk goed. Er waren nog veel deelnemers van de vorige startserie op het parcours. Het was een niet stayer-wedstrijd, maar door het vele inhalen kon ik mooi van achterwiel naar achterwiel rijden. Mijn rondetijden waren vlak en mijn gemiddelde lag rond de 40. Na het fietsen was de voorsprong van ons team gegroeid. Ook Koen vergrootte onze voorsprong waardoor we ruim wonnen. Ik merk dat mijn fiets benen langzaam terug beginnen te komen. Maar dat moet ook wel want 15 juli vertrek ik al met de duathlonslectie naar Frankrijk om daar op 24 juli de Alpe d’Huez op te knallen. Ik doen dan mee aan de Alpe d’Huez duathlon die bestaat uit 5 km lopen onderaan de berg in Bourg d’Oisans, 15 km omhoog fietsen naar Alphe d’Huez en boven nog 2.5 km lopen. Ik wil daar mijn tijd van vorig jaar met een paar minuten verbeteren.
Grand Prix Lomme 02-06-2011
Drie dagen voor de wedstrijd werd ik gevraagd om een teamgenoot de vervangen bij de Grand Prix. Het was een ploegenduathlon over de bekende Grand Prix afstand 5-30-5. Om de 1.5 minuut startte er een team, voor een race tegen de klok. Mijn team Cambrai bestond uit David Leqlerq, Yann Thesse, Kenneth vandenDriessche en Xander Denys. Vanwege onze lage plaats op de ranglijst startte we als tweede. David liep om kop de eerste run. Yann was onze minste loper. Hij had moeite om te volgen, maar we wilde hem erbij houden voor het fietsen. Op de fiets raakte we hem helaas al snel kwijt. Hij was denk ik heel diep gegaan met lopen. Het gebeurde allemaal heel snel. Achteraf gezien hadden we hem misschien even op adem moeten laten komen. Het was vooraf al duidelijk dat ik de slechtste fietser van de groep was. Mijn fietsonderdeel is door de vele wedstrijden met de week slechter geworden. Het ging nog een stuk slechter dan ik verwacht had. Zelfs gewoon meedraaien zonder echt kopwerk te doen lukte nauwelijks. Op de stukken wind tegen zat ik in het wiel, maar het voelde alsof ik op kop reed. Ik was constant aan het afzien en ik had nauwelijks tijd om te drinken. Kenneth deed duidelijk het meeste werk op de fiets. We haalde het team dat voor ons gestart was in. Aan het eind van de 2e van 3 rondes fietsen, begon ik al voortekenen van kramp te voelen. Op het eerste stuk wind tegen in de 3e ronde hing ik een paar meter achter de groep. Ik probeerde het dicht te fietsen, maar het gat groeide. Bij 30 meter gaf ik het op. Ik was kapot en geloofde er niet meer in dat ik nog een fatsoenlijk 2e run zou kunnen lopen. De tijd van de 3e finischer zou tellen. Ik riep nog naar mijn teamgenoten, maar ze hoorde me niet. Misschien kwam het door de harde wind. Ik heb het rondje nog rustig afgefietst. Heel vervelend want na een paar minuten voelde ik me weer fit. Eigenlijk wilde ik toen weer door, maar daarvoor was het natuurlijk veel te laat. Het was ook de allereerste keer dat ik uitgestapt ben bij een wedstrijd. Echt een dieptepunt. Het werd nog verergerd door de uitslag. We zijn 13e geworden. Het 12e en 11e team zaten slechts 2 en 5 seconde voor ons! Dat is echt helemaal niks op een wedstrijd van een uur en 17 minuten. Door dit resultaat zitten we dieper in de degradatiezone. Ik baal er echt van dat ik niet wat kopwerk kon doen op de fiets en dat ik zelfs het wiel niet kon houden. Nu moest Kenneth veel alleen doen, waardoor de laatste run erg lastig werd.
NK triathlon Weert 22-05-2010
Het NK junioren was dit jaar een thuiswedstrijd. Hierdoor was ik extra gemotiveerd. Ik gaf me zelf vooraf weinig kans op een podiumplek, omdat de achterstand na het zwemmen waarschijnlijk te groot zou zijn. Helaas was dat ook zo. Ik voelde dat er geen kracht achter mijn slagen zat. Ik kwam 2.40 minuten na Marco Akershoek uit het water. Ik hoopte op hulp tijdens het fietsonderdeel (met stayeren), maar die kwam er in het begin niet. Ik begon gelijk met een andere deelnemer te fietsen, maar die kon mijn wiel niet houden. En dat terwijl mijn benen in het begin echt slecht voelde. Er stond enorm harde wind. Halverwege het fietsonderdeel kwam ik bij Milan Brons en later haalde we ook Scott Hentzepeter bij. Het was fijn om af en toe wat uit te rusten in het wiel. Ik was wel de motor van het groepje. Scott had moeite met overnemen. We bleven helaas tijd verliezen op de groep voor ons. De eerste kilometer lopen ging moeizaam, maar daarna kwam ik wat beter in mijn ritme. Milan en Scott konden toen niet volgen. Onderweg haalde ik alleen nog Matti de Bruijn in. Het was moeilijk om hard te blijven lopen op het saaie rondje over de singel. Lekker ging het zeker niet. Vlak voor de finish kreeg ik Bas de Waal in zicht, maar daar kon ik niet meer bij in de buurt komen. Uiteindelijk ben ik 8e geworden op mijn laatste junioren NK triathlon. Volgend seizoen ga ik wat beter mijn wedstrijden uitzoeken. Ik denk dat mijn tegenvallende prestatie te maken heeft met het grote aantal wedstrijden dat ik dit seizoen al gedaan heb. uitslag
Duathlon Rieulay 15-5-2011
De duathlon in Rieulay was een regionale duathlon die georganiseerd werd door mijn Franse team Cambrai. Het was mijn eerste 5-30-5 niet-stayer wedstrijd. Deze wedstrijd was niet zo belangrijk voor mij. Ik had net vorige week de Grand Prix gehad en volgende week is het NK triathlon in Weert. Aan de start stonden ongeveer 70 deelnemers, waaronder mijn teamgenoten van de Grand Prix duathlons. Ik achtte ze allemaal beter op het fietsonderdeel. Ik was er bij deze wedstrijd niet op gebrand om een geweldig resultaat te behalen, maar ik wilde natuurlijk ook niet afgaan. Het loopparcours liep over een grindpad rond een meer. Er zat redelijk veel hoogteverschil in, maar het was gelukkig niet zo steil als vorige week in Liévin. Na de start liep ik rond de 8e positie. Eén voor een haakte de lopers voor me af. Na 3 km liep ik samen met Kenneth Vandendriessche en vlak achter ons liep Xander Denys. Een kleine 100m voor me liep David Leqlerq. De eerste run ging heel goed. Ik heb geen moment in het rood gelopen en ik kon fris aan het fietsen beginnen. Na een kilometer begon Kenneth gas te geven en na 3 km was ik gelost bij Kenneth en Xander. Het fietsen was vlak, maar er een stond een stevige wind. Na 15 km zat ik er een beetje doorheen. Op het stuk wind tegen zakte mijn kilometerteller zelfs heel even onder de 34. Ik kon me daarna weer wat herpakken, maar echt goed ging het niet. Ik moest nog wennen aan mijn houding op mijn nieuw ligstuurtje, dat nu 2 weken op mijn fiets zit. Het aantal hardrijders dat me voorbij kwam viel mee. Ik begon als 9e aan de tweede run. Gek genoeg ging het lopen heel goed na het slechte fietsonderdeel. Ik haalde nog 2 deelnemers in en finishte als 7e overall en 1e junior in 1.16.13. uitslag
Volgende week (22 mei) is de Stadstriathlon (NK junioren) in Weert. Hoewel ik dit seizoen alleen duathlons gedaan heb en het zwem onderdeel een beetje verwaarloosd is, heb ik er enorm veel zin in. Ik hoop dat ik het bij deze thuiswedstrijd nog veel triathleten lastig kan maken.
Grand Prix duathlon Liévin 8-5-2011
De wedstrijd in Liévin was mijn tweede Grand Prix in Frankrijk. Het was in de buurt van de Belgische grens.Het parcours in Liévin was veel heuvelachtiger dan ik verwacht had. De fietsronde begon met een klim en ook in de loopronde zat een heel steil stuk. De start was op een atletiekbaan. Ik moest een beetje buitenom lopen, maar er was in ieder geval genoeg ruimte. Na een kilometer begon het al een beetje te breken. Ik liep toen achter mijn teamgenoot David Leclercq en Wim Nieuwkerk. David liep precies mijn tempo. Ik wist dat hij de vorige wedstrijd sneller liep, dus ik was blij dat ik hem kon volgen. Na een goede wissel begon ik rond de 30e positie, 52 seconde na koploper Del Corral, aan het fietsen. De grote groep favorieten had ik toen uit het zicht verloren. Ik kwam in een fietsgroep van ongeveer 10 man terecht. De eerste klim overleefde ik redelijk. Ik zag daar tegenop, omdat ik vaak na de eerste run even op adem moet komen. Daar kreeg ik nu dus geen kans voor. Ik had redelijk veel moeite op de fiets. Er stond vrij veel wind. Soms kwam ik op kop van de groep terecht en dan kon ik het tempo niet vast houden. Ik liet me dan snel weer afzakken. Daar maakte ik geen vrienden mee in mijn groep. Er waren er maar een paar die kopwerk deden. Vooral Wim Nieuwkerk sleurde op kop. Na een tijdje gingen ze demarreren. Ik kon een paar keer reageren, maar ik moest uiteindelijk toch machteloos toekijken hoe de beste fietsers uit mijn groep wegreden. De afstanden tussen de fietsgroepen werden groter. Er kwam geen hulp van achteruit zoals bij de vorige wedstrijd. We moesten in totaal 6 rondes fietsen en iedere keer begon de ronde met afzien op het klimmetje. Op het laatst kreeg ik krampscheuten in mijn kuiten. De tweede run werd dus zwaar. Ik begon als 2e van mijn team aan het lopen. Ik werd flink aangemoedigd door voor mij onbekende mensen uit Cambrai. Ondanks alle aanmoedigingen moest ik flink wat plaatsten prijsgeven. Ik had steken in de zij en brandende voeten. Het verval ten opzichte van de eerste run was groot. Ik finishte als 45e en als 4e van mijn team. Mijn eindtijd na 5km lopen, 27 km fietsen en 5 km lopen was 1.18.35. De klassering was iets beter dan mijn 50e plaats de vorige keer. Deze wedstrijd was zeker zwaarder. Er werd meer gekoerst op de fiets en de klimmetjes deden zowel met fietsen als met lopen veel pijn. Het team was tevreden over mijn prestatie. Het is niet zo gek dat je als junior op het laatst nog wat inzakt. Mijn team Cambrai is deze wedstrijd 11e geworden. In het klassement staan we nu met 3 teams gelijk op de 11e t/m 13 plaats. Plaats 13 en 14 betekent degradatie naar de tweede divisie. Dat wordt dus spannend. De volgende wedstrijd sta ik niet opgesteld in het team en start ik in de open serie. Link uitslag
2e Grand Prix wedstrijd Liévin
Ik mag komende zondag weer in Frankrijk tussen de wereldtop bij de mannen starten. Daar ben ik heel blij mee. Het was eerst niet zeker of ik mocht starten voor mijn team uit Cambrai. Het komt ook niet snel voor dat er junioren meedoen aan zo'n sterk bezette wedstrijd. Ook deze keer start er maar 1 ander junior. Op de deelnemerslijst staat onder andere de huidige wereldkampioen Bart Aernouts en Europees kampioen Nicolas Benoit. De andere Nederlandse deelnemers zijn Wouter keggen, Wim Nieuwkerk en Caimin stevens. De wedstrijd is in Liévin en start om 15.30. Ik hoop dat ik mijn 50e plaats in de vorige wedstrijd kan verbeteren. Vooral de laatste 5 kilometer waren toen zwaar, omdat ik niet gewend was aan een 5-30-5 duathlon.
deelnemerslijst
8e plaats op EK duathlon 17-4-2011
De nacht voor de wedstrijd werd ik op 4 uur in de nacht opgeschrikt door een dronken vent die met zijn pasje blijkbaar ook onze kamer binnen kon. Dat was wel even schrikken. Verder waren de voorbereidingen allemaal heel goed verlopen. De start van de wedstrijd lag een beetje achteraf om de eerste run precies 5 km lang te maken. Hierdoor stond er weinig publiek. De afstanden waren 5-20-2.5. Met 20 deelnemers was de start net iets te smal om goed naast elkaar te kunnen staan. De eerste 100m was een beetje dringen. Daarna liep ik voorop in het veld langs de plak waar alle toeschouwers stonden. Het komt zelden voor dat er bij een wedstrijd van mij zo fanatiek wordt aangemoedigd. De eerste 2 km lopen ging heel goed. Het tempo lag nog niet erg hoog. Hierdoor liep iedereen nog vervelend dicht op elkaar. Na 2 km ging de Italiaan die uiteindelijk won op kop sleuren. Ik de eerste 5 lopers 10-20 meter laten gaan na het keerpunt. Van relaxed lopen werd het toen opeens afzien. Ik wist dat ik die 5 waarschijnlijk nooit meer terug kon pakken als ik ze liet lopen. Na 3 km zat ik weer bij de kop. Ik kon even ""herstellen"" maar toen ging die Italiaan weer. Hij nam 2 Britten en een Portugees mee. De achterstand liep snel op. Ik liep gelukkig wel nog in een groepje met twee Belgen een Ier en een Italiaan. Ik had wel vertrouwen in de fietscapaciteiten van de Belgen, maar ik maakte me toch zorgen om het missen van de kopgroep. In de laatste kilometer lopen zag ik dat de Britten en de Portugees gelost waren en alleen liepen. Daar was ik heel blij mee. We hadden ze al snel te pakken op de fiets. Alleen de snelle Italiaan Matthias Steinwandter bleef vooruit op de fiets. Ondanks onze snelle eerste ronde waarbij we de twee Britten en de Portugees bijhaalde liep Steinwandter uit. Het was dus al heel snel duidelijk dat hij de winnaar werd. De laatste ronde werd er niet meer gefietst in mijn groep van 7. Ik heb wel nog met de twee Belgen geprobeerd weg te fietsen. We probeerde het na het keerpunt. De Britten konden namelijk niet sturen. Het lukte bijna hadden een paar honderd meter een voorsprong op de rest van de groep, maar konden niet hard genoeg doortrekken. De Britten probeerde in de laatste kilometer ook nog wat op de kleine klim. De ene Brit stopte de groep af voor de ander, maar die viel halverwege stil. Op het laatst werd ik verrast doordat mijn concurrenten al vroeg hun schoenen losmaakte. Zij trokken flink door. Ik had daardoor moeite om mijn voeten los te krijgen en kon niet goed als eerste de wissel in duiken. De wissel ging goed. Ik kwam als tweede van mijn groep de wissel uit, maar werd toen meteen ingehaald. Ze liepen echt enorm hard weg. Ik kon alleen de laatste loper van mijn groep volgen, maar die versnelde nog op het laatst terwijl ik een beetje inzakte door buikpijn. Ik was echt kapot aan de finish. Ze vroegen me drie keer of ik medische hulp nodig had. Een 8e plaats op het EK klinkt goed, maar ik baal er toch wel van dat ik er niet wat meer achter me kon laten de tweede run.
EK duathlon nog 1 dag...
Hier een kort bericht vanuit het hotel in Limerick. Gister middag ben ik met Ruth en Koen van Eindhoven naar Dublin gevlogen. Op het vliegveld in dublin hebben we wat gegeten. Daarna werden we in een busje samen met 3 Spaanse duathleten naar Limerick gereden. dat was een ritje van 2.5 uur. Er was helaas weinig te zien langs de weg. Veel gras en af en toe een huis. We zijn langs geen enkele stad gereden. Toen we Limerick in reden kwamen we langs een kermis. We grappig, vorig jaar bij het EK in nancy was er ook al kermis. We waren om 21.30 uur in het hotel. Toen hebben we nog wat eten en drinken bij een kleine Spar tegenover het hotel. Die was tot 22.00 uur open. Daarna zijn we gaan slapen, want Nederlandse tijd was het al half twaalf toen ik in bed lag. Bij het ontbijt vanochtend lag er meer worst en spek dan brood. Ik moet tot zondag wachten tot ik iets van die vette hap mag eten. Ik had voor de zekenrheid al mijn eigen broodjes meegenomen. Mijn wedstrijd is blijkbaar zaterdag om 15.00 uur in plaats van om 14.00 uur. Ik ga zometeen om 13.00 uur het parcour op de fiets verkennen. Mijn fiets heb ik net in elkaar gezet. Die had de reis goed overleefd.
EK duathlon Limerick nog 3 dagen…
De tijd is voorbij gevlogen afgelopen weken. Nog maar 3 dagen en dan sta ik al aan de start bij het EK. Mijn wedstrijd is op zaterdag om 14.00 uur. Het is daar wel een uur vroeger. Morgen (donderdag) vlieg ik met mijn trainer Koen de Haan en de Ruth van der Meijden, de europees kampioene van afgelopen jaar, naar Dublin. Vanuit daar is het nog 2.5 uur rijden naar Limerick. Sinds deze week weet ik dat ik in de 2e Grand Prix duathlon op 9 mei in Lièvin voor mijn Franse team Cambrai mag starten. Hier ben ik heel blij mee. Ik kan me nu nog eens meten met de wereldtop. Ik wil mijn 50e plaats in de vorige Grand Prix verbeteren.
Grand Prix Duathlon 3-04-2010
Ik ben een enorme ervaring rijker geworden dit weekend bij mijn eerste Grand Prix. Het is moeilijk om dit verslag kort te houden. Op vrijdag 1 april heb ik met Caimin Stevens de 9 uur lange rit naar Les Sables d’Ollonne afgelegd. Caimin startte in dezelfde wedstrijd voor het team uit Calais. Een dag later kwam de rest van mijn team vanuit Cambrai. Van mijn 4 teamgenoten kende ik alleen Kenneth Vandendriessche. Ik was heel blij dat hij erbij was. Kenneth kon veel Franse informatie, die ik meestal niet begreep, vertalen. De trainer van het team sprak gelukkig ook goed Engels. Zaterdag stroomde ons hotel vol met duathleten. Het hele hotel stond vol met fietsen. Het was zondag ook wel leuk om te ontbijten tussen de concurrenten voor de wedstrijd ‘s middags. De wedstrijd was pas om 16.00 uur, maar de tijd ging snel. Na het EK en WK zijn de Grand Prix wedstrijden het hoogst haalbare niveau voor een korte afstand duathleeten. Ik wist niet goed wat ik van de wedstrijd moest verwachten, maar de wedstrijdspanning viel mee. Ik was blij toen ik zag dat er een paar duathleten meededen die in 13 maart in Meaux vlak voor of achter me zaten. Om 14.00 startte de dames. De wedstrijd werd gewonnen door Ruth van der Meijden en Monique Burgers werd 22e. Tijdens de wedstrijd zijn we ons klaar gaan maken om in te fietsen. Om 16.00 uur werden de teams één voor één aan de start geroepen op basis van de ranking van vorig jaar. Mijn team kwam als 12e van de 14. Er stonden dus 14 keer 5 deelnemers aan de start. Ik stond dus achteraan. De eerste kilometer ging niet enorm hard, omdat er geen plaats om in te halen was. Na een paar honderd meter moesten we over een fietspad lopen. Dat werkte als een trechter. Achterin viel het zelfs een beetje stil in de bocht. Na een kilometer was er plaats om in te halen. Ik ging wat deelnemers voorbij, maar de grote groep liep langzaam van me weg. Na 2 km had ik het even moeilijk. Vlak voor me viel een gat en mijn benen begonnen al vol te lopen. Gelukkig ging het daarna weer wat beter. Ik kon het tempo volhouden. De eerste wissel na 5 km was zoals verwacht chaos. Ik liep niet in de grote groep, maar toch was het druk. De uitgang van de wisselzone was heel smal en daar viel iemand voor me. Ik kon eromheen, maar toen werd ik bijna door iemand anders die langzaam opstapte de hekken in gedrukt. Mede door de val was de aansluiting bij het peloton niet meer mogelijk. Ik reed in een groep van ongeveer 8 man 300m achter het peloton. Maar we kregen het gat niet dicht. Kenneth had iets sneller gelopen, maar zat door een slechte wissel bij mij in de groep. Hij reed soms hard op kop. Halverwege het fietsonderdeel van 30 km zaten hadden we het gat tot het peloton bijna dicht, maar daarna werd de achterstand weer groter. De redding kwam van achteruit. Er zat nog een grote groep van ongeveer 20 achter ons met daarin de twee gebroeders Thesse van mijn team. Toen die ons bijhaalde zaten we al heel snel bij het peloton. De laatste 7 kilometer fietsen waren heel spannend, want mijn voorband liep heel langzaam leeg. Ik kon daardoor nauwelijks een bocht nemen, maar handhaven in de groep was geen probleem, want de meeste anderen namen de bochten vierkant. Door mijn band ging ik bijna achteraan het peloton de wisselzone in. Dat kostte heel veel tijd. De tweede wissel was namelijk chaos in het kwadraat. Echt niet normaal. De hele groep van 65 moest afstappen op een stuk van nog geen 2 meter breed en dan rond een keerpunt. Mijn fiets viel ook bijna van de rek, omdat mijn stuur in de derailleur van de fiets naast me hing. Ik snap waarom de wisselzone zo smal was. Dat is lompigheid of sensatiezucht. De tweede run kon ik moeilijk een goed tempo kiezen. Ik ben gewend aan 2.5 km en nu moest ik 5km lopen. Ik kon nog een redelijk tempo blijven lopen, maar in zo’n deelnemersveld loop je dan achterin. Helaas kon ik geen goeie eindsprint meer opbrengen. Ik verloor daardoor 4 plaatsen in de laatste 200m. Ik was 50e in 1:17.19. De andere teamleden kwamen als 28e , 37e, 44e, en 54e over de finish. Ons team was daarmee 11e van de 14. Van de Nederlanders was Wouter kegge 12e , Caimin Stevens 43e en Gert-jan Liefers viel uit in de laatste run.
link uitslag
Komend weekend (3 april) Grand Prix duathlon les Sables d’ollonne
Komende zondag start ik in een grote internationale duathlon in Frankrijk. Ik start daar tussen de elite duatleten voor het Franse duathlon team uit Cambrai. Het wordt mijn eerste wedstrijd voor het team. De GP duathlon in les Sables d’ollonne is 1 van de 5 wedstrijden die deel uitmaken van de Grand Prix serie. Het is de hoogste divisie duathlon waar teams van 5 personen uit heel Frankrijk het tegen elkaar opnemen. Steeds tellen de resultaten van de beste 3 teamleden. Aan het eind van het seizoen degraderen de teams die het slechtst gepresteerd hebben naar de 2e divisie. Aan deze wedstrijden doen ook wereldtoppers van buiten Frankrijk mee. Het is dus een soort van mini EK. Ik zal dus flink aan de bak moeten. De afstanden zijn nieuw voor mij. Het is een 5-30-5 stayerduathlon. Van mijn teamgenoten die zondag starten ken ik alleen de Belg Kenneth Vandendriessche. Ik verwacht dat de andere teamleden ook weinig ervaring hebben op dit niveau, want het team is vorig jaar gepromoveerd uit de tweede divisie.
Website van het team: www.cambraitriathlon.fr
Duathlon Hilversum 20-03-2011
De duathlon in Hilversum was de eerste wegduathlon in Nederland. Onder de deelnemers waren veel bekenden van de duathlonselectie. Genoeg concurrentie dus. Na de start liep ik in tweede positie achter Wouter Kegge. De eerste run van 5km bestond uit 4 rondes. Het rondje was onverhard en er zaten 2 gemene klimmetjes in met nog vervelendere afdalingen. Na de eerste ronde moest ik Wouter een stukje laten lopen. Toen ik als tweede bij de wisselzone aankwam zag ik Wouter nog net op zijn fiets stappen. Na een aantal kilometers kwamen, zoals verwacht, een aantal atleten voorbij waaronder Michel van der Wall, Erik-Simon Strijk en Maikel Zuijderhoudt. Ik kon ze een heel eind volgen maar op het lange rechte stuk in de tweede ronde van 10km reden ze van me weg. Ik had helaas niet de super benen van vorige week. Met lopen werd ik in het begin door een voor mij onbekende deelnemer ingehaald, omdat ik niet snel op gang kwam. Ik liep steeds 10m achter hem. 20 meter voor de finish haalde ik hem in de bocht in. Ik kwam toen ten val, omdat hij mijn hak aantikte. Hij schrok, omdat hij me niet zag aankomen. De schade bleef beperkt tot een schaafwondje op mijn knie. Gelukkig viel die jongen zelf ook waardoor ik 10 meter verder voor hem kon finishen. Ik snap niet dat organisatoren een finish maken 20m na een bocht. Dit zou toch voorkomen kunnen worden denk ik. Ik schat dat ik rond de 8e plaats overall ben gefinisht. Er is nog geen uitslag, omdat die handmatig verwerkt moet worden. Ik weet wel dat ik 1e Junior was, want daarvoor mocht ik op het podium verschijnen.
Duathlon Meaux (Frankrijk) 13-03-2011
De duathlon in Meaux was mijn eerste wegduathlon dit seizoen. Hij was ook meteen een belangrijke wedstrijd, omdat ik hier moest bewijzen dat ik voldoende in vorm was voor het EK duathlon 16 april in Limerick (Ierland).De wedstrijd bestond uit 5 km lopen, 23 km fietsen en 2.5 km lopen. Het fietsen was 1 grote ronde met in het begin een steile klim. Die had ik van tevoren met de fiets verkend. De rest van de ronde had ik de vorige dag vanuit de auto bekeken. Het fietsparcours was nergens echt vlak en de wind had op veel stukken vrij spel. Het aantal ingeschreven deelnemers bij de mannen was maarliefst 400 en die moesten allemaal tegelijkertijd starten. Vlak voor de start was het een heel gedoe om iedereen achter de startlijn te krijgen. De jury riep steeds dat iedereen achter de lijn moest, maar ik deed natuurlijk net of ik gek was om een plekje vooraan te bemachtigen. Uiteindelijk moest ik genoegen nemen met een plaats op de derde rij vlak achter Armand van der Smissen en vlak voor Erik van der Heijden. Iedereen stond strak tegen elkaar aan gedrukt. De atleten voor me waren gelukkig goed weg zonder valpartijen. Zoals verwacht ging de eerste kilometer hard. Na twee kilometer begon het voor me te breken. Na de eerste ronde van 2.5 kilometer voelde ik me nog heel goed en begon ik één voor één wat lopers in te halen. Vlak voor de wissel kon ik aansluiten bij de kopgroep waar alleen de winnaar van vorig jaar, Julien Brazy, nog ruim voor liep. Door de snelste wisseltijd in de wedstrijd zat ik voorin de groep op de fiets. Ik had een beetje schrik voor de steile klim in de eerste kilometer, maar in plaats van dat ik ingehaald werd, haalde ik nog iemand bij. Op het eerste rechte stuk kwam de groep me voorbij. Ik hield steeds afstand, omdat het een niet-stayer wedstrijd was. Steeds kwam er weer iemand voorbij waardoor ik ook weer afstand moest houden. De andere deelnemers trokken zich veel minder aan van de niet-stayer regel. Zelfs met jurymotor in de buurt was de afstand die ze hielden eerder 3 meter dan de toegestane 10 meter. Omdat ik afstand moest houden kon ik op de eerste 10 km wind mee goed drinken en krachten sparen. Op de terugweg ben ik de groep snel voorbij gereden, omdat ik zag dat ze een gat hadden laten vallen naar Armand en nog een andere Franse deelnemer. De weg liep daar best flink omhoog en de tegenwind was sterk. Het lukte me niet om het gat te dichten. Eerst reed ik nog een stukje weg van mijn groep, maar ze zaten al snel weer in mijn wiel te stayeren. Ik hoorde wel dat er iemand een straf kreeg van de jury. Ik schat dat mijn poging 3 km duurde. De rest van het fietsonderdeel ben ik achter de groep blijven hangen. Ik ging wel als eerste de wisselzone in. Ik kwam snel op gang met lopen. Ik was de eerste van mijn groep. Bij het keerpunt zag ik dat ik kort achter plaatsen 2 t/m 5 liep. Na het keerpunt schrok ik ook wel even want er kwam een enorm lint van deelnemers achter me aan. Ik liep langzaam in op Armand (plek3) en plek 4, maar ik kwam net te kort aan de finish. Ik werd in de laatste 150m zelfs nog door iemand voorbij gesprint. Mijn eindtijd was 1:01:30, 50 seconde achter winnaar Julien Brazy. Ik was 6e overall en 1e junior. Mijn prestatie was voldoende voor deelname aan het EK. Ik heb er al zin in. Echt fijn dat dat een stayerwedstrijd is. 
Link uitslag
Link verslag triathlonweb
Link verslag Losse veter
NK crossduathlon Almere 6-03-2011
De vrijdag voor het NK crossduathlon was ik thuisgekomen van een trainingsstage met de duathlonselectie in Portugal. Het was lekker weer en ik heb ondanks materiaalpech (gebroken spaak, gebroken ketting en twee lekke banden) goed kunnen trainen. Ik kon heuvelachtige fietstochten boven de 100 km al goed aan. We hebben één keer 140km gefietst. Zo ver had ik nog nooit gefietst. De voorbereiding op het NK door de zware trainingen en het reizen helaas niet optimaal. In Portugal had ik van de andere duathleten gehoord dat het parcours in Almere heel modderig kon zijn. Tijdens het infietsen kwam ik erachter dat het laatste deel van het fietsrondje ondanks een droge week inderdaad modderig was. Mijn fiets was al bedekt met een dikke laag modder. Door het poetsen van mijn fiets was het al snel laat geworden en kon ik niet zolang inlopen als de bedoeling was. We moesten twee rondes van 2 km lopen, twee rondes van 6 km fietsen en nog één ronde van 2 km lopen. Aan de start was het vrij makkelijk om op de eerste rij aan te schuiven. Bij de start was ik goed weg. Ik lag tweede achter Milan brons. Ik had geen lekker gevoel in mijn benen. Ze waren koud en stijf. Toch kon ik een goed ritme behouden. Ik besloot ondanks het slechte gevoel flink door te trekken na een kilometer. Ik wist dat ik tijdens het lopen makkelijker tijdwinst kon pakken dan met fietsen dus wachten was zinloos. Ik ging alleen aan kop en kwam als eerste bij de wissel. Jorik van Egdom haalde mij daar in, omdat hij met loopschoenen fietste. Ik haalde hem snel weer in maar echt veel harder ging ik niet. Mijn bovenbenen protesteerde hevig. Dit voelde dat het een moeilijke dag ging worden. de concurrenten uit Almere, Jarrich van Woersem, Omar Brons en Milan Brons, kwamen al in de eerste ronde voorbij. Jarrich en Omar gingen erop en erover. Ik kon niet reageren. Milan kon ik wel een flink stuk volgen. Ik merkte toen hoeveel het op sommige stukken scheelt al je het parcours goed kent. Bij sommige bochten vroeg ik me af waarom ik die de eerste ronde niet zo had aangesneden. Uiteindelijk moest ik ook Milan laten gaan. Ik kreeg mijn benen gewoon niet aan de gang en door het hobbelige en glibberige parcours zat ik nergens lekker op mijn fiets. De tweede run ging gek genoeg wel weer goed. Opgejaagd door Jorik van Egdom, die in de wissel weer vlakbij gekomen was, haalde ik Milan al snel in. Omar zag ik in de verte lopen. Dat zag er niet snel uit. Ik gaf alles wat ik had in de laatste kilometer, maar het gat van een minuut was te groot om dicht te lopen. Achteraf baalde ik wel, want ik had zeker kunnen winnen als ik fit was geweest. Ik was ook wel blij dat ik met zulke zware benen toch nog het podium behaald had.
Trainingsstage Portugal 24-02-2010
Vandaag vertrek ik voor een week naar het zuiden van Portugal. In het plaatsje Monte Gordo zal ik met 10 anderen van de duathlonselectie gaan trainen om een basis te leggen voor de eerste wegduathlons van het seizoen. Dat gaat daar prima met 20 graden en geen regen. 
NK cross Hellendoorn. 20-02-2011
Het was de eerste keer dat ik aan een Nederlands Kampioenschap cross mee ging doen. Daarvoor moesten mijn vader en ik een vrij lange reis naar Hellendoorn maken. Onderweg haalde we in Nuenen Tom Rademaker op, met wie ik vaak op woensdag in Eindhoven train. De start was om 13.00 uur en de afstand van de cross was 7.9 km. Voorafgaand aan onze wedstrijd was de wedstrijd van de Jongens B. Daar deden een aantal bekenden mee. Jorik van Egdom, die ook bij duathlon selectie zit, won daar. Dit was echt geweldig om te zien en het was een goede motivatie voor mijn eigen wedstrijd. Ik had voor de wedstrijd nog een klein beetje last van mijn kuit waar woensdag tijdens de training flink de kramp in schoot. Met inlopen voelde het gelukkig goed genoeg om me niet in te hoeven houden tijdens de wedstrijd. Bij de start stond ik naast triatleet Marko Akershoek en Tom Rademaker. Dat was achteraf gezien niet handig. Het werd door een bruggetje 200m na de start al snel smal. Normaal gesproken is het dan vechten met de lopers naast je om een goede positie maar ik wilde Tom niet naar achter trekken. Hierdoor raakte ik achterop. Gelukkig werd ik op het bruggetje nauwelijks afgeremd en kon ik daarna vrij gemakkelijk inhalen zonder extra meters te maken. Het tempo lag in het begin niet zo hoog. Het deelnemersveld was na 800m nog niet uit elkaar geslagen. Op de klim van bijna een kilometer liep ik langzaam richting de koplopers. In de beruchte kuil kwam ik in de afdaling bij de kop. Maar de kuil uitlopen was enorm zwaar. Daar hoefde we gelukkig maar 1 keer doorheen. Er lag losse zand en het liep steil, nee enorm steil omhoog. De klim duurde mij net wat te lang waardoor ik weer zo’n 6 meter achter de kop liep. Ik was niet van plan om dat gaatje, hoe klein ook, dicht te lopen. Door de kuil sloeg mijn ademhaling een beetje over de kop en ik wist uit vorige wedstrijden dat die jongens mij er vroeg of laat toch wel af zouden lopen. In de afdaling kwam mij Edwin de Vries voorbij. Dat was de winnaar van de Mastboscross dus die gunde ik het ook al heel snel om mij te lossen. De tweede ronde kwam Wouter Heinrich bij mij lopen. Zijn tempo kon ik wel volgen. In de klim van de derde ronde had ik het heel zwaar. Ik was echt bang dat ik in zou gaan storten of de finish niet meer zou halen. Gelukkig zag ik dat de jongens voor mij het ook heel zwaar hadden. Ik had de koplopers nog steeds in zicht. In de afdaling ging het al weer beter en kon ik zelfs een beetje uitrusten in de rug van Wouter Heinrich. Ook in de laatste ronde kon ik bij hem blijven. De laatste kilometer zagen we Jordi Baars terugvallen uit de kopgroep. Wouter Heinrich versnelde zoals verwacht op een bochtig stukje. Ik moest hem laten gaan. Jordi Baars kwam wel heel dicht in de buurt, maar ik had te weinig eindsprint over om hem te passeren. Ik finishte een seconde achter hem op een 7e plaats in 28.13. Het verschil met de winnaar Timothy Vergauwen was 51 seconde. Dit viel me mee, omdat het parcours heel zwaar was.
Crossduathlon Etten-Leur 30-01-2011
Etten-Leur was mijn eerste duathlon dit jaar. De afstanden waren 6 km lopen, 20 km fietsen op de mountainbike en 3 km lopen. Ik had er enorm veel zin in. De laatste tijd voel ik me sterk. Het was ook de eerste wedstrijd op mijn nieuwe mountainbike. Ik was een klein beetje gespannen. Het deelnemersveld was erg sterk. Aan de start stonden enkelen grootheden uit de sport zoals Huub Maas, Armand van de Smissen, Wim Nieuwkerk en Rob Barel. Ook Pieter Rijnders, de winnaar van vorig jaar, en de hardrijders Carlos Baltus, Hendrik Venema en Tim Dullaart deden mee. 20 Kilometer op de mountainbike is normaal gesproken erg lang voor mij. Gelukkig had het flink gevroren. Door de harde bodem was het parcours ondanks enkele bochtige stukken erg snel. Het was de bedoeling om zo min mogelijk te forceren in het begin, om instorten zoals bij de crossduathlon in Weert afgelopen jaar te voorkomen. Na de start liep ik in de eerste groep. Daarvoor liepen nog Pieter Rijnders en enkele lopers van duo’s. In de eerste 2 km schoot Tim Dullaart tot twee keer toe uit in de bocht. Gelukkig kon ik hem ontwijken. Na 4 km liep ik nog met Armand van der Smissen en Jeroen Reintjes. Huub Maas liep een stukje voor ons. Ik liep nog erg gemakkelijk, dus ik voerde het tempo een beetje op. Weglopen lukte niet. In de wissel haalde Armand mij in. Hij had 50m voorsprong. Ik probeerde in één ruk naar zijn wiel te rijden, maar ik kwam er al snel achter dat dat niet ging lukken. Ik heb toen een beetje gas terug genomen en ben uiteindelijk na 2.5 km in het wiel van Armand gekomen. Huub haalde we toen ook bij. We reden hem er even later zelfs af. Het fietsrondje van 5km bestond uit bochtige paadjes door het bos en drie stroken door het weiland. Die stukken weiland waren erg zwaar. Het spoor was een beetje losgereden. Naast het spoor was het heel hard en hobbelig door de vorst, dus dat fietste ook niet lekker. Op de zware stukken weiland gaf ik Armand steeds 10 meter voorsprong. In het bochtige gedeelte zat ik dan al snel weer in zijn wiel. Hierdoor hoefde ik de eerste twee rondes niet zoveel moeite te doen op de fiets. Toen Carlos Baltus voorbij kwam probeerde Armand even aan te haken. Toen moest ik even flink aanzetten om het wiel te houden. Halverwege riep de speaker toen we voorbij kwamen dat we op de derde en vierde plaats reden. Dat had ik me nog niet echt gerealiseerd. Het gaf wel een lekker gevoel. Halverwege de derde ronde hield Armand even de benen stil. Hendrik Venema was ons intussen al voorbij gefietst. Ik nam over van Armand, maar ik kon op het stuk weiland niet meer zoveel snelheid maken. Ik schoot ook uit mijn pedaal bij het inhalen van achterblijvers. Ik kreeg mijn fietsschoen niet meer snel in mijn pedaal. Armand reed toen weg. Ik bungelde een halve ronde op 10-20m. Op het eerste rechte stuk in de vierde en laatste ronden reed hij definitief van me weg. Ik kreeg niet meer het verzet van de eerste drie rondes rond getrapt. Door de vermoeidheid ging ik ook fouten maken met schakelen en sturen. Wim Nieuwkerk had duidelijk nog energie over. Die kwam hard voorbij. Ook Huub Maas haalde mij vlak voor de wissel weer terug. Hij liep direct weg in een super snelle pas. Ik kon niet volgen. Ik had even nodig om in mijn ritme te komen. Ik moest vechten tegen de pijn in mijn kuiten. Na een kilometer struikelde ik over een boomwortel. Ik had me gelukkig niet bezeerd. Na de val lukte het weer om een fatsoenlijk tempo gelopen. Helaas was het gat op mijn voorganger toen al erg groot. Ik kan trots zijn op een 7e plaats in zo’n sterk bezette wedstrijd tussen de senioren. Ik merk dat ik langzamerhand meer inhoud krijg. Als ik het verval in de laatste fietsronde en de tweede run kan beperken, kan ik in iedere Nederlandse crossduathlon meedoen voor de ereplaatsen.
Mastboscross Breda 23-01-2011
Bij de Mastboscross stonden een aantal jongens aan de start die bij de Warandeloop en de Sylvestercross voor mij geëindigd waren. Het fijne bij deze wedstrijd was dat de start samen was met de jongens B in plaats van met volwassenen zoals bij de Sylvestercross. Het was daardoor niet enorm druk aan de startlijn. Ik hoopte zo de snelle jongens van mijn categorie beter te kunnen zien. Bij de andere wedstrijden waren ze al weg toen ik nog in de grote groep aan het worstelen was. Ik stond vooraan aan de startlijn met triathleten van het NTC (nationaal trainings centrum). Dat zag wel leuk uit, want we hadden allemaal het zelfde loopshirt van de triathlonbond aan. De start van de wedstrijd ging erg slecht. Een paar jongens naast mij waren sneller weg en maakten zich breed. Ik moest ze toen voor laten. Toen we na 200m het pad in draaide lag ik zo rond de 20e /25e positie. Na een stukje kronkelpad werd het iets breder. Ik heb toen even geduwd, om naar de kopgroep te kunnen lopen. Ik liep als vijfde en laatste in de kopgroep. Het ging hard, maar ik probeerde eraan te blijven hangen. Achter me ontstond een gat. Na twee korte rondes kwamen er drie langere rondes. In de lange ronde zaten een paar korte heuveltjes en een modderstrook. Ik had daar veel moeite om bij te blijven. De groep liep toen ook van me weg. Ik durfde ook niet heel diep te gaan met nog twee rondes voor de boeg. Achter de kopgroep zat een groot gat. Ik moest dus alleen lopen. De kopgroep lag tot een halve ronde voor de finish ruim 100m voor me. Het viel me mee dat ik zo kort achter de groep kon blijven lopen. Na vier rondes wilde de organisatie mij naar de finish sturen. Ze dachten dat ik een jongen B was. Gelukkig had ik goed mijn rondes geteld en had ik de kopgroep in zicht als controle. Jongens A moesten namelijk een ronde langer lopen. De laatste halve ronde kwam opeens nog iemand voorbij gelopen. Ik wist dat hij van ver gekomen was. Ik kon de laatste ronde in een goed ritme blijven lopen, maar er zat nog maar weinig kracht achter. Waar ik bang voor was gebeurde. Ik kon niet aanhaken. Hij ging erop en erover en nam meteen veel voorsprong. Ik werd net als in Soest 6e in een tijd van 26.28 op 7.5 km. Ik kon wel tevreden zijn, maar tegelijkertijd baalde ik ervan dat ik niet langer met de kopgroep mee kon. Voor foto's; Links>foto's
Donckcross Someren 9-1-2011
Vandaag heb ik voor de eerste keer een ''echte'' cross gelopen. Ik ben tot mijn enkels in de modder gezakt! Samen met mijn vader en zus ben ik op de mountainbike naar Someren gefietst. Het parcours van de lange cross bestond uit 4 bochtige rondjes van twee kilometer. Tijdens het inlopen kwam ik erachter dat er een paar erg zware stukken modder in het rondje zaten. Tijdens de wedstrijd was het nog erger, omdat er intussen al een korte cross op het zelfde rondje gehouden was. Bij de start was het heel breed, maar al snel daarna kwam er een smal modderig pad lans een beek. Ik besloot snel te starten, omdat inhalen op dat stuk moeilijk was. Ik ging als derde het pad op. Na een halve ronde lag ik tweede met een vrij grote groep achter me. De eerste had al een aardig gat. Door de modder en het draaien en keren was het heel zwaar. Al na de eerste ronde begon ik mijn benen te voelen. Toen zakte ik verder af in het groepje van vijf. Een paar lopers liepen toen echt van me weg. Na twee rondes dubbelde ons groepje al langzamere lopers. Dat maakte het nog lastiger, want het pad was vrij smal op sommige stukken. Vooral in de modder had ik moeite om bij te blijven. In het begin van het laatste rondje moest ik mijn groepje laten gaan. Op het moment dat het groepje iets versnelde ging mijn veter los. Ik probeerde het laatste rondje zo goed mogelijk te lopen met losse veter, maar het groepje ging te snel. Ik werd uiteindelijk achtste. Meer foto's bij links > foto's.
Sylvestercross Soest 31-12-2010
De Sylvestercross is één van de grote crossen in Nederland. Bij zo'n grote loopwedstrijd hoef ik niet bang te zijn voor te weinig concurrentie. Het is dus een ideale wedstrijd om scherp te blijven in de winter. De start van de jongens A was gelijk met die van de senioren. Ik moest drie rondes van twee kilometer lopen en de senioren moesten vier rondes lopen. Het was door de gezamenlijke start erg druk aan de startlijn. Ik was vlak voor de start nog even gaan plassen. Toen stonden de meeste atleten al klaar. Ik had geen zin om te duwen dus ik ben achteraan op de derde rij gaan staan. Ik dacht dat het misschien wel goed was om achteraan te starten, omdat ik vaak te enthousiast van start ga. De jongens die voor me stonden zagen er ook wel snel uit. Helaas viel hun snelheid na de start een beetje tegen. Het duw en trek werk bij de start viel wel mee. Ik probeerde meer naar voren te lopen, maar dat lukte niet echt. Na 300m had voor me iemand een gaatje gevonden aan de linker kant. Hij loodste me naar de 10-15 plek. Het parcours bestond uit half bevroren sneeuw gemengd met zand en uit stukken losse zand. Het moeilijkste stukje was de doorkomst bij start/finish, want daar moest je door de losse zand omhoog. Ondanks mijn nieuwe spikes was het op sommige stukken moeilijk om niet weg te glippen. Na de eerste ronde liep ik achter een groepje van drie senioren. Het groepje liep een goed tempo. De tweede ronde probeerde ik zo relaxed mogelijk te lopen. Tegelijkertijd probeerde ik spanning op mijn lichaam te houden, want ik merkte dat ik zo minder snel uitschoot op gladde stukken. In de derde ronde liep ik nog steeds achter het groepje senioren. Ondertussen hadden we een paar lopers bijgehaald. Het ging heel lekker totdat het groepje in de derde ronde ging versnellen. Toen kreeg ik het zwaar. Ondanks de twee eerdere rondes kon ik me niet meer voor de geest halen hoeveel bochten het nog was tot de finish. Ik kon mijn groepje volgen tot de finish, maar een eindsprint zat er niet meer in. Dat was gelukkig ook niet echt nodig, want er zat geen junior vlak voor of achter me. De laatste 50 meter door de losse zand omhoog was erg zwaar. Ik ging bijna wandelend over de finishlijn. Ik was 6e junior in een tijd van 21.44
Ik wens iedereen een gezond en gelukkig 2011
